Pages

Thursday, May 14, 2009

DIKAGANDAHAN


Kung sasabihin ko ba sa'yo na okay lang ako, maniniwala ka ba?
Kung sasabihin ko namang hindi, may magagawa ka ba para gumaan ang pakiramdam ko? kahit naman ano ang sabihin ko, wala pa ring magbabago....

Kung naku-conscious ka sa malaking belly mo, mag-ala tomboy ka na lang. Hu cares? Okay lang ang lalaking malaki ang tiyan. LUSOT!

Kung ayaw mong magparaya at magbigay ng iyong upuan sa matatanda o di kaya'y sa buntis o may kapansanan na mas nangangailangan, matulog-tulugan ka na lang. Hu cares? pagod ka at antok pa. LUSOT!

Kung sa iyong pagkakatulog ay napabalikwas ka't bumagsak ang iyong ulo, magbutingting ng iyong dala-dalahan o dili kaya'y magmadaling kunin at tingnan ang iyong cellphone. Hu cares? Sige nga, sino ang di nagugulat sa vibration? LUSOT!

Kung sa biglang pag-andar ng tren ay di ka nakapanimbang at sa iyong pagkabuwal ay naapakan mo ang iyong katabi, sabihin mo na lang, "aba'y wala naman tulakan, nakakaapak tuloy tayo eh". Hu cares? yung naapakan mo lang naman ang nasaktan. LUSOT!

Kung sa iyong pagka-abala ay lumagpas ka ng istasyon, o kaya nama'y sa maling direksyon ka napasakay, 'wag kang magulat at sumigaww. Nakakahiya. Manahimik ka na lang. Hu cares? Mas halata lang kapag ika'y nag-ingay. LUSOT!

Kung sa pagbaba mo naalala mong nakalimutan mo pa lang iabot sa konduktor ang iyong pamasahe, huwag ka nang tumakbo pa't at humabol sa dyip. Ayos lang yan. Hu cares? Eh kung isiksik nga nila mga pasahero, daig pa sa dalawang tao ag lamang sa kita nila bawat pasada. LUSOT!

Kung naligaw ka o kaya'y nadukutan o kaya'y napagnakawan habag nasa kalagitnaan ng daan, huwag ka nang humingi ng saklolo o sumigaw man lamang. Hu cares? Walang makikialam sa'yo. Wala ding dadamay nang kusa. LUSOT!

Kung sawa ka na sa buhay na paulit-ulit at walang pag-unlad, matulog ka na lang. Huwag ka ng mag-alala. Hu cares? Malulutas ba ng worry mo ang problema? Lilipas din yan, magdasal ka lamang. LUSOT!

Ingat kaibigan! Nwa'y ng Kanyang kapangyarihan ika'y patnubayan. Amen.

Monday, April 6, 2009

CRUSH...



(memoire du passe....)

I like his eyes, his smile is made more dramatic, more sincere, more heartwarming when he smiles with his eyes...

I like the way he crinkles his nose...it makes him all the more cute...

He is into what I'm into - physics, etc - I mean, sweats a little profusely when it's hot, just like me...so I guess that we'll both be comfortable in an air-conditioned environment...comfy huh?

Physical contact? yes, our knees had physical contact when we were cramped in the bus on field trip day during one summer camp in my distant past...

Stranger though he is, he keeps appearing within the vicinity where I am...or maybe it just seems so now that I'm paying a closer look at him...

Oh but he's vain! He's got more ear studs than me. It does not matter though...not really a big deal...besides it makes him more good-looking...

He likes taking pictures, and might be good at it! His DSLR tells me so...[i'm glad that I was one of his objects of focus once in his and my life...]

And yes, we were together on the special corner for photographers at the church...we were interested in the same glass window display...

And the brows! So full of feelings - like you'd love to see those in action:
sad when you leave...
happy when he laughs...
remorseful when expressing apologies...
worried when confused...

Parting time...end of summer camp...

I thought he left ahead of all the other campers...and I gave up.

T'was almost the end anyway and I accepted that maybe, the next time's next year....

But whoala! What a great joy! He was there when I was about to leave for my flight...

He was the last person I saw before I finally bid farewell to the campsite...and maybe the last to see me too...SAD...

Bye, Kim...until we meet again...